88 SedaBazigar

رنگین دانه های صدا

2017-08-03 05:26:16

Posted by admin

رنگین دانه های صدا

آنچه در باور اکثریت ما به صدایی خوب تعبیر می شود و بعد از گذشت چند دهه آنانکه عزم پیوستن به این جرگه می کنند با آن آواها البته در ابتدای ورود قیاس می شوند تنها از خصلت عادت در بشر است که گفته می شود فلان صدا خوب یا معمولی ، آشنا یا   غریب ، خاص یا عاری از جذابیت است

سیستم صوتی انسان سازی است به غایت پیچیده در آفرینش سرور، شوکت ، شرم ، حیرت ، ناز ، عصمت ، بغض ، حکمت ، عشق ، نفرت و هزار هزار دیگر در آمیزش نغمات و کلمات.

راه یافتن به این عرصه که ترجیح من استفاده از عنوان "صدابازیگر" است تا تنها دوبلاژ به دلایلی که در وبلاگ خودم در نوشتار "درباره صدابازیگر" سالها پیش اشاره کرده ام مستلزم نگاهی اصولی و اساسی پس از گذشت چند دهه از شکل گیری دوبلاژ و همینطور بازیگری با صدا در نمایشهای رادیویی و دیگر زیر مجموعه های این هنر است که به دوستانی که این مطلب را مطالعه خواهند کرد برای برداشت کامل تری از عرایض بنده خواندن آن را نیز پیشنهاد می کنم.

با توجه به تعبیر من از صدای آشنا که در بند نخست عرض کردم عقیده بنده بر این پایه است که صدایی یا صحیح تر آن شخصی برای این هنر مناسب است که در درجه اول بهداشت حنجره و سلامت آن را مورد مراقبت و مداقه قرار داده و در درجات بعد علوم ، تجربیات ، بینش و آگاهی های لازم را که من مختصری از آنها را در نوشتار سابق الذکر آورده ام در جهت دارا شدن تکنیکی برتر و کارا به کار گیرد تا دارای سبک و مولفات در صدابازیگری شود.نقش رنگ ویژه صوتی اگر در عدم دانش و بینش باشد هیچ است اما در صورت هستی، امتیازی اندک که در دست نوازنده ای مقتدر جلوه ای صد چندان می یابد.

کسب علوم هنر صدابازیگری نه احتیاج واجب به تجربه صحنه تئاتر دارد و نه قدمگاه دوربین سینما و تلویزیون.در عصری که تکنولوژی با سرعتی غیر قابل اندازه گیری تاخت می کند علوم ، فنون و هنرها هر روزه شکل و جلوه ای تخصصی تر بروز می دهند و پرداختن به تمامی اینها تنها باعث عدم نتیجه و در نهایت سرخوردگی از گم گشتگی در خود است و پیشنهاد من به افرادی که تازه پا در این میان می گذارند یا اشخاصی که نگاهی سطحی دارند در ابتدا خودشناسی و بعد شناخت از این هنر یا هر حیطه ای است که عزم در پیوستنش دارند چرا که به اعتقاد من مسیر غلط و ناآگاهی که نتیجه اش آن گم گشتگی است ابتدای تباهی خود و ظهور مفسدات اخلاقی و حواشی در محیط فعالیت است و در انتها فرو رفتن در باتلاق کژ اندیشی.

صدابازیگری تخصص است و مفروضات آن نیز(دوبلاژ فیلم رئال ، انیمیشن ، مستند های گوناگون ، تیزر ، آنونس ، نمایشنامه رادیویی ، موزیکالهای نمایشی و ...) اگر شخصی طالب تبحر در هر کدام باشد نیاز به صرف وقت و کسب درک و مهارت کامل تا قادر شدن به اجرای هر یک را دارد که به همین جهات جای آن بعنوان یک رشته تخصصی و آکادمیک در مراکز آموزش عالی خالی است.

انتخاب افراد تنها از روی جنس و رنگ صدا اشتباهی است که بی شک در حق بسیاری از ایشان اجحاف خواهد بود و چه بسیاری که این ظلم بر آنها رخ داده.صدا، سازی است که بعد از کسب تجربیات ، دانش و علم ِ بسیار جلوه می کند؛نه از بدو زایش یا حتی بلوغ.

افرادی که مسئول گرفتن تست از داوطلبان می شوند بایستی این مهم را به باور برسند.با یک خوانش متن ساده یا گفتن چند کلمه بر روی تصاویر متحرک نبوغ و استعداد جوانان نوپا و خامی که بعد از چند سال تبدیل به استاد ایرج ناظریان ، استاد تهامی، استاد ژاله کاظمی و ... خواهند شد پدیدار نمی سازد.

این افراد باید طی چند مرحله آزمون بدون ریزش در طی یک سال با برنامه ریزی و سازماندهی خردمندانه با راهنمایی نوبه به نوبه در هر یک از مراحل سنجیده شوند تا راغبین مستعد با شیوه ای جوانمردانه گزینش شوند.

 

مجید حبیبی